Juniperus communis – Planinska Kleka

– Juniperus communis – Planinska Kleka  spada u zimzeleno žbunje ili niže drveće.  Planinska Kleka je srednje visoko zimzeleno  drvo ili grm, visine 5 do 8 metara. Četine su ljuspaste, naspramno raspoređene ili igličaste, raspoređene po tri u pršljenu. Šišarice su bobičaste, sastoje se iz tri srasle ljuspe. Većina vrsta kleke traži skromne uslova i otporna je na mraz. Sade se u vidu živih ograda, samostalno ili grupno u sklopu travnjaka.
Na slici br.4 sadnice u prodaji
  • Dodatne informacije

    Boja

    plavo zelena

    Isporuka

    Visina 90-100cm

    Mesto sadnje

    bašta

    Položaj

    svetlost, polusenka

  • Opis

    – Juniperus communis – Planinska Kleka je srednje visoko zimzeleno  drvo ili grm, visine 5 do 8 metara. U najpovoljnijim uslovima, biljka može doseći 12 metara, sa prečnikom debla od 0,2 metra. Gusta krošnja drveća može biti konusnog oblika, dok žbunje može biti jajasto. Biljka ima sivo-smeđu vlaknastu koru i crveno-smeđe izdanke.
    Grane biljke prekrivene su iglicama triedarskih iglica, zašiljenih na kraju (širina joj varira od 0,1 do 0,2 milimetra, a dužina može doseći 1,5 centimetara). Na gornjoj strani iglica nalazi se stomatalna traka. Grmovi kleke cvetaju u maju, ženski cvetovi su zeleni, a muški žuti. Šišarke  su okruglog oblika i mogu dostići  prečnik od 0,6 do 0,9 centimetara.  U proseku, životni vijek jednog grma dostiže 200 godina.
    – Juniperus communis – Planinska Kleka je izuzetno lekovita žbunasta, zimzelena biljka, mada se može uzgajati i kao niže drvo. Najčešće koriste plavičasti plodovi, koji se beru u drugoj polovini leta i početkom jeseni. Vreme berbe zavisi od nadmorske visine, na kojoj se biljka nalazi. Najčešće se nalazi na kamenitim i kraškim terenima, primorskim i brdskim. Kod nas se najčešće nalazi po planinskim suvim krčevinama, pašnjacima, zaputi.
    Kleka ili kako se još naziva smreka uspijeva na kamenitim i kraškim terenima od primorskih do planinskih i brdskih područja. Kod nas se najviše nalazi po brdskim i planinskim suhim krčevinama, pašnjacima, ispašama, zapuštenim i neobrađenim zemljištima.
    Čitava biljka je ljekovita, ali se najčešće koriste plodovi. Ljekoviti su samo potpuno zreli plodovi, ljubičaste boje, dvogodišnji, dok jednogodišnji, zeleni, nisu ljekoviti, te ih ne treba koristiti. Beru se od kraja ljeta do početka zime, a suše na propuhu. Iglice i mlade grane beru se od aprila do kraja juna, usitne i suše na isti način kao i plodovi.
    Cvjetovi su sitni i nalaze se u pazuhu listova, odvojeni na pojedinim biljkama (dvodomost). Plod je jajasta bobica, u prvoj godini je zelena, a tek u drugoj sazri, kada je crno-smeđa i okrugla, s plavim pepeljkom. Moguć je i trogodišnji period od cvjetanja do sazrijevanja. U narodu se koristi kao lijek i za proizvodnju klekovače.

     

     

     

Možda će vam se svideti …